dao
хэнд ч зориулмааргүй..
амин хувиа хичээх үзлийн талаар мянга түмэн зөвтгөсөн ойлголттой явдаг би.. гэвч энэ нь хэтрэхээр гамшигийн хэмжээнд хүргэж ёс суртахуун хэмээх хүлээсэнд баригдахаа болиод ирэх үед яах учир нь үл олдох зүйлс болдог бололтой.. гэхдээ энэ чухал биш.. ер нь юу ч чухал биш.. зүгээр л өөрийнхөө алхам тутмыг тооцоолж явахыг хичээвч.. заримдаа тэрнээсээ гажихад хүргэх нөхцөл байдалтай таархад солиотой юм шиг утгагүй сонголтийг нь хийчихдэг.. түүнийгээ зөвтгөхдөө энэ бүхэн миний л амьдрал бусдад ямар ч хамаагүй учираас.. хэрвээ алдаа байвал миний л алдаа.. хэрвээ буруу байвал м...

Амжилтын логик ангиллын тухай

AmonRa
Бодоод байхад, бүтэлгүйтлийн тухай бичээд байх нь юу л бол доо гэж бодлоо. Бүтдэг юмны тухай бичиж үзвэл яадын. Бүтэлгүйтлийн тухай бичээд байхад, цаашид ер нь бүтдэг юм байна уу? гэж өөрөөсөө асууж үзлээ. Уншигч бүтэлгүйтлийг нэг л хар, дүнсгэр хүлээж авч мэднэ. Гэвч бүтэлгүйтэл өөрөө, мөн бүтэлгүйтлийн шалтгаан нь цаанаа маш үнэтэй сургамж, туршлага хуримтлахад тустай. Алдаа хийж үзээгүй хүнийг нэг бол тэнэг, нэг бол найдваргүй хүн гэж япончууд үздэг юм байна лээ. Бас л боддог бодол.

Бүтэлгүйтлийн тухай бичих нь зөв ч гэлээ, дан ганц бүтэлгүйтэлд төвлөрч болохгүй гэж үзээд, бүтдэг буюу амжил...