xvv
Дурлал хэмээх цахилгаан станц
Дулаахан энэ илчинд дэлхий ертөнц бүлээсч байгаа
Дурлал гэдэг энергийн эх үүсвэрийг Эйнштейн нээгээгүй
Дуу аялсан Ромео ч бодож олоогүй
Дулааны нэг ч инженер санал болгоогүй
Дурлалд шатаж үзэхдээ би харин нээчих шиг боллоо :D
Дуу шиг уншигдах мэйл бүхнээс илч ялгарахад
Дуулдаг шүлэглэдэг би бол цахилгаан станц
Хүчтэй татагдан соронзон оронд орсон байсан
Хүрэх төдийд цахилгаанд цохиулсан тэгэхэд бас
Салж чадахгүй наалдаж орхисон зүрх
Салгаж хэзээ ч чадахгүй байх тэр чигтээ
Дэндүү хүчтэй цахилгааны эх үүсгэвэр
Дэлхийн номер нэг чи минь миний бас цахилга...

xvv
Сэтгэлийн бяцхан шувуухай чиний зүгт нисч
Сэрүүн байх мөч бүхэндээ чамайгаа санаж
Шөнийн зүүдэнд цэцэгс бүхэн чамайг минь дүрслэж
Секунд тоолон хүлээх мөч бүрийн төлөө
Сэмхэн чамайгаа мөрөөдөн инээмсгэлэх агшин бүхэн
Сэтгэж төсөөлж байгаагүй амттайхан амьдралын минь энэ л өдрүүд...

xvv
Ялдамхан инээмсгэлэлд согтоод
Янзтайхан талимаарах харцанд уусааад
Ялгуун бүхнийг чинь бишрээд
Яваад ирэх уулзалт бүртээ
Яг дэргэд чинь байхдаа
Ямар их хүсдгээ шивнээд
Ягаахан уруулыг нь үнсэнэ дээ
Янаглан хүзүүг нь үнсэнэ дээ
Хайрлан хацрыг нь үнсэнэ дээ
Харамлан нүдийг нь үнсэнэ дээ
Дурлан хамрыг нь үнсэнэ дээ
Дуулан чихийг нь үнсэнэ дээ
Хөөрхөнийгөө......

xvv
Зүрхийг нь минь хааш нь хийчихвээ
Зүгээр нэг базаж аваад
Зөндөө гүнзгий нүх рүү шидчихвүү
Зүрхийг минь чи яачихваа
Зүүдэл даавуутай андуураад
Зүүгээр хатгаад хаячихвуу
Зүрхийг минь чи хааш нь хийчихвээ

Өнөөгийн Монгол

xvv

Улсын хөрөнгөөр эрдэм сурчихаад Алсыг зориод алга болчихдог хэсvvлч монгол
Удаж удаж нэг ирэхээрээ Ардчилал яриад бужигнуулж гардаг хэрvvлч монгол
Удмын дайчин омог нь хөдлөхөөр Уураа барихгvй дэлсэж орхидог хэдрvv монгол
Уралцах дайсан vгvй болохоор Ураг нэгтнээ хөнөөж орхидог хэцvv монгол
Сайд цэрэг хэнийг ч гэсэн Сайдуулж муудуулж гvтгэж болдог чөлөөтэй монгол
Сайтар зохиол нь хол яваагvй Сарьдаг Алтайгаа нөмөрлөж зогсдог чөдөртэй монгол
Сайн морь гавьяатай хvмvvсийг Санаандгvй vхэл отож байдаг чөтгөртэй монгол
Савдаг лус нь хилэгнэж гvйцээд Сав л хийвэл ган зуд болдог дошгин монгол
...

Р.Чойном: ВВЕДЕНИЕ

xvv
Ёохор хатирах өлмий зүрхэн дээр минь нижгэнэвч
Ёо! гэж үзээгүй эр хүний зүрхсэн
Ёроол үгүй хагацал дээр түлхэн түлхэн бөхийлгөвч
Байя! гэж хэлээгүй эл дол сэтгэлсэн

Усан тэлмэн харцны чинь пулемёт адил шүршилтэнд
Урьдын шархтай зүрх минь тэсээ гэж үү шүтээн минь!
Уруул амны чинь интоорт, шүлс залгин хорхойсовч
Учир зовлон тоочиж чөлөө гуйдаг юм билүү дээ…

Хонгорхон сэтгэл хичнээн зөөлөн байваас
Хорвоогийн тоглоом төчнөөн хатуу байдгийг
Үзсэн цэцэн үзээгүй тэнэг хоёрын
Үүрэх зовлон дүндээ дүн ч юм уу даа

Учрыг мэдсэн хүн өөрийгөө захирах гэж
Уураг та...